Een keizersnede, niet zomaar een bevalling

Een bevalling verloopt niet altijd zoals gepland of gewild. Soms is een keizersnede noodzakelijk door medische redenen of een vastlopende ontsluiting. Hoe begrijpelijk en vaak levensreddend die ingreep ook is, het blijft een ingrijpende operatie. Toch wordt ze door veel mensen ervaren als "gewoon een bevalling" — met als gevolg dat het herstel van het litteken, de buikspieren en het bekken vaak onderschat wordt. In deze blog leg ik uit wat er na een sectio in het lichaam gebeurt en welke rol osteopathie daarbij kan betekenen.

Wat gebeurt er bij een keizersnede?

Bij een sectio of keizersnede wordt door verschillende weefsellagen gesneden: huid, onderhuids vetweefsel, de fascie van de buikspieren, het buikvlies en de baarmoederwand. Al deze lagen genezen apart, met littekenweefsel dat structureel anders is dan het oorspronkelijke weefsel: minder elastisch en met kans op verklevingen tussen de verschillende lagen onderling. Dat heeft een aantal mogelijke gevolgen zoals een verminderde mobiliteit van het litteken zelf, veranderde stand van het bekken en een verminderde aanspanning van buik of bekkenbodemspieren.

Welke klachten kan je hierdoor ervaren?

In de praktijk komen na een keizersnede vaak dezelfde klachten terug. Niet iedereen ervaart ze allemaal, en de ernst verschilt sterk van persoon tot persoon. Klachten kunnen zich uiten in:

• Lokale littekenklachten: een doof, gevoelig, trekkend of stekend gevoel 
  
• Bekkenpijn, een instabiel of stijf gevoel in het bekken
• Diastase van de rechte buikspieren 
  
• Pijn of ongemak bij intimiteit
• Houdingsklachten
  
• Lage rugpijn
• Urineverlies 

Opgelet! Niet elke klacht na een keizersnede is automatisch een gevolg van het litteken zelf. Hormonale veranderingen, slaaptekort en de fysieke belasting van het zorgen voor een baby spelen evengoed een rol. Een goede evaluatie bij de osteopaat maakt dat onderscheid.

Wat kan osteopathie hier betekenen?

Als osteopaat kijken we het volledige lichaam van de patiënt na. De focus ligt op het litteken en de onderliggende weefsellagen, de functie van bekken, lage rug en de ademhaling. 

1. We starten bij het litteken en de onderliggende weefsellagen. Met zachte technieken gaan we na of de verschillende weefsellagen — huid, onderhuids weefsel, spierfascie — nog onafhankelijk van elkaar kunnen bewegen, en waar nodig verbeteren we de mobiliteit van het litteken.
   
   
2.  Daarnaast onderzoeken we de functie van het bekken en de lage rug. Na de zwangerschap en de operatie is het bekken vaak nog niet terug in zijn functionele uitgangshouding.
   
   
3.  Tot slot houden we ook de ademhaling en de buikdrukregulatie in het oog. De buikspieren en het middenrif werken nauw samen en wanneer de buikspieren tijdelijk minder kunnen aanspannen, verandert vaak ook het ademhalingspatroon.

Wanneer is het zinvol om langs te komen?

• Het litteken voelt nog steeds doof of trekkend, ook maanden na de operatie
• Een gevoel dat de buikspieren of bekkenbodemspieren verwakt zijn
• Aanhoudende lage rug- of bekkenklachten na de bevalling
  
  Twijfel je of jouw klacht hierbij past? Neem gerust contact op voor een vrijblijvend adviesgesprek.