Blog

<h2>Wat is een tenniselleboog?</h2><p>De medische naam is laterale epicondylitis, maar die naam is eigenlijk wat verouderd: Het achtervoegsel "-itis" betekent ontsteking en die is bij deze klacht niet altijd aanwezig. Correcter spreken we van tendinopathie: Een aandoening van een pees waarbij het peesweefsel is beschadigd en verzwakt, door overbelasting, met pijn en verminderde belastbaarheid tot gevolg.</p><h2>Hoe ontstaat dit juist?</h2><p>Een gezonde pees is gewend om regelmatig belast te worden, dat is zelfs nodig om sterk te blijven. Bij elke belasting breekt en herstelt het weefsel van de pees waardoor hij sterker wordt. Dit is een beetje zoals een spier die sterker wordt na krachttraining. Bij een tenniselleboog loopt dit herstelproces vast. De pees blijft "hangen" in een tussenfase waarin het weefsel minder stevig en minder ordelijk is opgebouwd. Daardoor is de pees minder bestand tegen belasting en gevoeliger voor pijn.</p><p>Een tenniselleboog ontstaat niet alleen door "te veel" belasting en ook niet altijd doordat er effectief iets veranderd is aan wat iemand doet. Vaak blijft de belasting zelfs net hetzelfde maar verschuift de manier waarop die belasting op de pees terechtkomt, bijvoorbeeld door een stroeve schouder, een minder soepele pols of een nek die minder goed meebeweegt. De arm probeert dan te compenseren en daardoor komt er net iets meer druk op de peesaanhechting bij de elleboog te liggen dan die aankan. Soms is er wél een duidelijke trigger (meer tuinieren, een nieuwe repetitieve beweging op het werk) maar minstens even vaak zit de eigenlijke oorzaak hoger of lager in de keten terwijl de dagelijkse belasting op de arm ongewijzigd bleef.</p><p>Dit verklaart meteen ook waarom <strong>rust alleen zelden helpt</strong>. De pees heeft geen totale stilstand nodig maar net een geleidelijke en opbouwende belasting om dat vastgelopen herstelproces weer op gang te trekken. Dit noemen ze het remodelleren van peesweefsel. Het proces heeft vaak 12 weken nodig en verloopt het best via excentrische peestraining.</p><figure id="figure-wjwnokvb3mt9td9ea"><img id="wjwnokvb3mt9td9ea" src="https://cdn.durable.co/blocks/13E2sIv0POE0K9oJ8vHmjl8HSkgeFlqEUTZoAsjj0u7evQIiC51wytr5nua1vs0b.png" alt="tennis elbow" title="tennis elbow" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/13E2sIv0POE0K9oJ8vHmjl8HSkgeFlqEUTZoAsjj0u7evQIiC51wytr5nua1vs0b.png" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Wat zijn de symptomen?&nbsp;</h2><p>Het meest herkenbare symptoom is <strong>pijn aan de buitenkant van de elleboog</strong>, vaak net onder het botpuntje. Die pijn blijft niet altijd netjes ter plaatse. Ze kan uitstralen naar de onderarm en bij sommige mensen zelfs tot in de pols.</p><p>Typisch is dat de pijn vooral opduikt bij specifieke bewegingen eerder dan constant aanwezig te zijn.<strong> Grijpen, tillen, iets simpels als een deurklink omdraaien of een pot opendraaien kan de pijn plots doen opflakkeren.</strong> Ook een handdruk geven of een kopje koffie oppakken kan al voldoende zijn. Naast de pijn merken veel mensen dat hun hand minder kracht heeft dan voorheen.&nbsp;</p><p>Bij langdurige klachten of forse ontsteking van de pees kan de pijn aanwezig zijn in rust of 's nachts en kan de onderarm bij intensief gebruik stijver aanvoelen. Het patroon en de intensiteit verschillen sterk van persoon tot persoon, wat meteen ook aangeeft waarom een individuele beoordeling belangrijk is.</p><figure id="figure-i76oujcji8mt9tdeau"><img id="i76oujcji8mt9tdeau" src="https://cdn.durable.co/blocks/38OO2eROANjxEUeNneD1DLv63LtXz5KcK9Ta8pb9btur9CnkXTOu2qzWC4hRiw9g.png" alt="elbow pain" title="elbow pain" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/38OO2eROANjxEUeNneD1DLv63LtXz5KcK9Ta8pb9btur9CnkXTOu2qzWC4hRiw9g.png" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Welke behandeling is aangewezen?</h2><p>Rust vermindert tijdelijk de pijn maar pakt zelden de oorzaak aan. Een pees die te weinig belastbaar is geworden, herstelt niet vanzelf door hem enkel te ontzien. Sterker nog, te lange rust kan de pees net minder bestand maken tegen belasting waardoor de klacht terugkeert zodra je de activiteit hervat.</p><figure id="figure-za8rqjr9shmt9tdgvy"><img id="za8rqjr9shmt9tdgvy" src="https://cdn.durable.co/blocks/0F9tOY6gaqUVQJDC1MfilXXnPMYKa2CwFKz7rvIVOazpM2VHo5N0IKkpv9Hrn7II.png" alt="physical therapy" title="physical therapy" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/0F9tOY6gaqUVQJDC1MfilXXnPMYKa2CwFKz7rvIVOazpM2VHo5N0IKkpv9Hrn7II.png" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><p>Wat wél werkt, is een combinatie van:</p><ul><li><strong>Manuele technieken</strong> zoals fricties en soft tissue technieken om de spanning in de onderarmspieren en het bindweefsel rond de elleboog te verminderen</li><li>Gerichte <strong>oefentherapie</strong> met name excentrische peestraining</li><li data-mce-style="border-color: #e5e7eb; --tw-border-spacing-y: 0; --tw-translate-x: 0; --tw-translate-y: 0; --tw-rotate: 0; --tw-skew-x: 0; --tw-skew-y: 0; --tw-scale-x: 1; --tw-scale-y: 1; --tw-scroll-snap-strictness: proximity; --tw-ring-offset-width: 0px; --tw-ring-offset-color: #fff; --tw-ring-color: rgba(62,172,255,.5); --tw-ring-offset-shadow: 0 0 #0000; --tw-ring-shadow: 0 0 #0000; --tw-shadow: 0 0 #0000; --tw-shadow-colored: 0 0 #0000; --tw-transform: translateX(0) translateY(0) rotate(0) skewX(0) skewY(0) scaleX(1) scaleY(1); --tw-border-opacity: 1; font-size: 17.46px; line-height: 31.92px;" style="border-color: rgb(229, 231, 235); --tw-border-spacing-y: 0; --tw-translate-x: 0; --tw-translate-y: 0; --tw-rotate: 0; --tw-skew-x: 0; --tw-skew-y: 0; --tw-scale-x: 1; --tw-scale-y: 1; --tw-pan-x: ; --tw-pan-y: ; --tw-pinch-zoom: ; --tw-scroll-snap-strictness: proximity; --tw-gradient-from-position: ; --tw-gradient-via-position: ; --tw-gradient-to-position: ; --tw-ordinal: ; --tw-slashed-zero: ; --tw-numeric-figure: ; --tw-numeric-spacing: ; --tw-numeric-fraction: ; --tw-ring-inset: ; --tw-ring-offset-width: 0px; --tw-ring-offset-color: #fff; --tw-ring-color: rgba(62,172,255,.5); --tw-ring-offset-shadow: 0 0 #0000; --tw-ring-shadow: 0 0 #0000; --tw-shadow: 0 0 #0000; --tw-shadow-colored: 0 0 #0000; --tw-blur: ; --tw-brightness: ; --tw-contrast: ; --tw-grayscale: ; --tw-hue-rotate: ; --tw-invert: ; --tw-saturate: ; --tw-sepia: ; --tw-drop-shadow: ; --tw-backdrop-blur: ; --tw-backdrop-brightness: ; --tw-backdrop-contrast: ; --tw-backdrop-grayscale: ; --tw-backdrop-hue-rotate: ; --tw-backdrop-invert: ; --tw-backdrop-opacity: ; --tw-backdrop-saturate: ; --tw-backdrop-sepia: ; --tw-transform: translateX(0) translateY(0) rotate(0) skewX(0) skewY(0) scaleX(1) scaleY(1); --tw-border-opacity: 1; --tw-filter: ; --tw-backdrop-filter: ; font-size: 17.46px; line-height: 31.92px;">De<strong> juiste dosering</strong> van belasting&nbsp;</li><li><strong>Dry needling</strong></li></ul><h3>De osteopathische kijk - meer dan de elleboog alleen</h3><p>Een tenniselleboog ontstaat zelden geïsoleerd en dat is precies waar de osteopathische benadering vertrekt. Niet enkel het pijnpunt bekijken maar de hele keten die de belasting op de pees mee bepaalt.&nbsp;</p><ul><li><strong>Pols en onderarm:</strong>&nbsp;een beperkte beweeglijkheid van het spaakbeen (radius) ten opzichte van de ellepijp (ulna) of van de handwortelgewrichten kan de spanning op de strekspieren blijvend verhogen.</li><li><strong>Elleboog zelf:</strong>&nbsp;de mobiliteit van het radiohumerale gewricht (waar het spaakbeen op de bovenarm draait) wordt onderzocht; een lichte beperking in mobiliteit kan de pees bij elke draai- of grijpbeweging extra belasten.</li><li><strong>Schouder en schoudergordel:</strong>&nbsp;een verminderde scapulaire controle of stijfheid in de schouder dwingt vaak de onderarm en pols om te compenseren, wat de klacht in stand kan houden.</li><li><strong>Nek en bovenrug:</strong>&nbsp;spanning of een bewegingsbeperking in de cervicothoracale overgang kan via zenuwbanen en spierketens meespelen in de gevoeligheid van de arm.</li><li><strong>Fascia en spierketens:</strong>&nbsp;het bindweefsel loopt door van hand tot schouder; lokale behandeling van de pees zonder aandacht voor die keten geeft vaak maar een tijdelijk effect.</li></ul><p>Vanuit deze bevindingen behandelen we niet alleen lokaal maar ook de bovengenoemde gewrichten en weefsels die de belasting op de pees mee bepalen. Dit doen we met manuele mobilisatietechnieken, gerichte weke-delentechnieken en waar nodig dry needling steeds in combinatie met een opbouwend belastingsschema voor de pees zelf.</p><h2>Wanneer kom je best langs?</h2><p>Hoe langer een tenniselleboog aansleept, hoe hardnekkiger de klacht meestal wordt. Voel je al enkele weken pijn bij grijpen of tillen of merk je dat rust geen verbetering brengt? Dan is het raadzaam niet te wachten tot het "vanzelf" overgaat.</p><p><em>Twijfel je of jouw elleboogklacht een tenniselleboog is? Maak een afspraak en we bekijken het samen tijdens de eerste consultatie.</em></p><h2><br></h2>

Tenniselleboog - Waarom rust alleen niet volstaat

Close-up of osteopath's hands performing gentle cranial osteopathy technique on patient's head

<p>Het is een van de meest gestelde vragen in de praktijk: 'Wat doet u nu precies als het kraakt?' Begrijpelijk, het geluid is opvallend, soms onverwacht luid en er hangt nog altijd een waas van mystiek rond. Tijd om dat weg te nemen.</p><figure id="figure-9dg600iogims8ojebz"><img id="9dg600iogims8ojebz" src="https://cdn.durable.co/blocks/12S9zg2jBpev5qksogsA2CMnGBsP2cUoC3jvx2aqc2QzqLDrDYCGHGR5WIATs2UA.jpg" alt="osteopathie behandeling" title="osteopathie behandeling" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/12S9zg2jBpev5qksogsA2CMnGBsP2cUoC3jvx2aqc2QzqLDrDYCGHGR5WIATs2UA.jpg" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Wat is dat geluid nu eigenlijk?&nbsp;</h2><p>Elk gewricht zit omgeven door een kapsel gevuld met synoviale vloeistof. In die vloeistof zitten opgeloste gassen. Bij een snelle en gerichte beweging zoals een manipulatie daalt de druk even en vormt er zich een gasbelletje. Dit proces noemen ze 'cavitatie' en is de oorzaak van het krakende geluid.</p><p>Er wordt dus niets "teruggezet", geen wervel die "uit de kom" schoot en weer op zijn plaats klikt. Dat is een hardnekkig maar foutief beeld. Wat er wél gebeurt: Het gewricht krijgt een korte, gerichte prikkel die de bewegingsuitslag beïnvloedt en het zenuwstelsel rond dat gewricht met de omliggende spieren tijdelijk anders laat reageren.</p><h2>Wanneer doen we het?</h2><p>Bij gewrichten die aantoonbaar stijf of "vast" aanvoelen en waar het bewegingsverlies effectief bijdraagt aan de klacht. Dit kan komen door onder meer artrose processen of functionele blokkades. Meestal worden de rug of nek gemanipuleerd maar ook bij andere gewrichten is dit mogelijk zoals een knie, enkel, rib, elleboog...&nbsp;</p><p>We gebruiken het nooit als losstaande ingreep. Het is slechts een deel van de behandelig. Een manipulatie geeft een kort venster van minder pijn en meer beweging. Het doel is niet het kraken zelf maar het herstel van beweeglijkheid. Alvorens we de manipulatie uitvoeren, wordt de patiënt steeds geïnformeerd. Indien de patiënt wenst om niet gemanipuleerd te worden zullen we dit steeds respecteren en verder behandelen met andere technieken.&nbsp;</p><figure id="figure-mr3g5l9duhms8ojg68"><img id="mr3g5l9duhms8ojg68" src="https://rjdavx8ozyznxeyh.public.blob.vercel-storage.com/production/websites/infinite-images/f351fa71-a33a-4a14-b0f1-89b67b1fe97c-aStRNSahKYS1n7KsCNayOZa27lDgT5.png" alt="Chiropractor performing spinal adjustment on patient during treatment session in clinical room" title="Chiropractor performing spinal adjustment on patient during treatment session in clinical room" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://rjdavx8ozyznxeyh.public.blob.vercel-storage.com/production/websites/infinite-images/f351fa71-a33a-4a14-b0f1-89b67b1fe97c-aStRNSahKYS1n7KsCNayOZa27lDgT5.png" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Is het veilig?</h2><p>Ja zeker! Het is echter wel zéér belangrijk dat het bij de juiste klacht en op de juiste manier gebeurt. Manipulatie is een van de meest onderzochte technieken binnen de osteopathie en ernstige complicaties zijn zeldzaam. Er gaat altijd een grondig onderzoek aan vooraf: We sluiten eerst uit dat er een reden is om het niet te doen (breuk, osteoporose, instabiliteit, vaatproblemen) vóór we het overwegen.</p><p>Het risico zit dus niet in de techniek zelf, maar in het overslaan van die stap. Wie manipuleert zonder goede diagnose, neemt een risico. Wie het correct opbouwt, behandelt iets dat al decennialang tot de standaardzorg behoort.</p><h2>En de voordelen, eerlijk bekeken?</h2><p>Manipuleren heeft een positief vlak op enkele zaken. Dit is wat de literatuur en klinische praktijk effectief laten zien:</p><ul><li>Snellere afname van pijn en spierspanning op korte termijn.</li><li>Tijdelijke toename van bewegingsuitslag.</li><li>Een neurofysiologisch effect op de pijnverwerking (verminderde spiertonus, veranderde prikkelverwerking).</li><li>Vaak een subjectief gevoel van opluchting, wat op zich al kan helpen om weer te bewegen zonder angst.<br><br>Het krakende geluid is dus niet de behandeling — het is een bijverschijnsel van een precieze, doordachte techniek die past binnen een breder behandelplan. Geen magie, wel goed onderbouwde manuele therapie.<br><br>Heeft u vragen over of manipulatie voor uw klacht aangewezen is? Tijdens de eerste consultatie bekijken we samen wat voor u de beste aanpak is.</li></ul><p><br></p><p><br></p>

Kraken bij osteopathie - wat gebeurt er nu juist?

Newborn baby's tiny hand grasping parent's finger in tender postpartum bonding moment

<p>Een bevalling verloopt niet altijd zoals gepland of gewild. Soms is een keizersnede noodzakelijk door medische redenen of een vastlopende ontsluiting. Hoe begrijpelijk en vaak levensreddend die ingreep ook is, het blijft een ingrijpende operatie. Toch wordt ze door veel mensen ervaren als "gewoon een bevalling" — met als gevolg dat het herstel van het litteken, de buikspieren en het bekken vaak onderschat wordt. In deze blog leg ik uit wat er na een sectio in het lichaam gebeurt en welke rol osteopathie daarbij kan betekenen.</p><figure id="figure-grxrf1jrw9mr0m945l"><img id="grxrf1jrw9mr0m945l" src="https://cdn.durable.co/blocks/12LqSi1DOfvH5LRlkhqhK3iPHMHIJJfuDlFYt0xzeVxfjBfRGC6OPwmFonTgOZC3.jpg" alt="Pregnant woman cradling her belly in soft natural light, expressing maternal tenderness and connection to her unborn child" title="Pregnant woman cradling her belly in soft natural light, expressing maternal tenderness and connection to her unborn child" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: 45% null%;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionX="45%" data-positionY="null%" data-fullWidth="false"/></figure><h3>Wat gebeurt er bij een keizersnede?</h3><p>Bij een sectio of keizersnede wordt door verschillende weefsellagen gesneden: huid, onderhuids vetweefsel, de fascie van de buikspieren, het buikvlies en de baarmoederwand. Al deze lagen genezen apart, met littekenweefsel dat structureel anders is dan het oorspronkelijke weefsel: minder elastisch en met kans op verklevingen tussen de verschillende lagen onderling. Dat heeft een aantal mogelijke gevolgen zoals een verminderde mobiliteit van het litteken zelf, veranderde stand van het bekken en een verminderde aanspanning van buik of bekkenbodemspieren.</p><h3>Welke klachten kan je hierdoor ervaren?</h3><p>In de praktijk komen na een keizersnede vaak dezelfde klachten terug. Niet iedereen ervaart ze allemaal, en de ernst verschilt sterk van persoon tot persoon. Klachten kunnen zich uiten in:</p><ul><li>Lokale littekenklachten: een doof, gevoelig, trekkend of stekend gevoel&nbsp;<br></li><li>Bekkenpijn, een instabiel of stijf gevoel in het bekken</li><li>Diastase van de rechte buikspieren&nbsp;<br></li><li style="border-color: #e5e7eb; --tw-border-spacing-y: 0; --tw-translate-x: 0; --tw-translate-y: 0; --tw-rotate: 0; --tw-skew-x: 0; --tw-skew-y: 0; --tw-scale-x: 1; --tw-scale-y: 1; --tw-scroll-snap-strictness: proximity; --tw-ring-offset-width: 0px; --tw-ring-offset-color: #fff; --tw-ring-color: rgba(62,172,255,.5); --tw-ring-offset-shadow: 0 0 #0000; --tw-ring-shadow: 0 0 #0000; --tw-shadow: 0 0 #0000; --tw-shadow-colored: 0 0 #0000; --tw-transform: translateX(0) translateY(0) rotate(0) skewX(0) skewY(0) scaleX(1) scaleY(1); --tw-border-opacity: 1; font-size: 17.46px; line-height: 31.92px;" data-mce-style="border-color: #e5e7eb; --tw-border-spacing-y: 0; --tw-translate-x: 0; --tw-translate-y: 0; --tw-rotate: 0; --tw-skew-x: 0; --tw-skew-y: 0; --tw-scale-x: 1; --tw-scale-y: 1; --tw-scroll-snap-strictness: proximity; --tw-ring-offset-width: 0px; --tw-ring-offset-color: #fff; --tw-ring-color: rgba(62,172,255,.5); --tw-ring-offset-shadow: 0 0 #0000; --tw-ring-shadow: 0 0 #0000; --tw-shadow: 0 0 #0000; --tw-shadow-colored: 0 0 #0000; --tw-transform: translateX(0) translateY(0) rotate(0) skewX(0) skewY(0) scaleX(1) scaleY(1); --tw-border-opacity: 1; font-size: 17.46px; line-height: 31.92px;">Pijn of ongemak bij intimiteit</li><li>Houdingsklachten<br></li><li>Lage rugpijn</li><li>Urineverlies&nbsp;</li></ul><p>Opgelet! Niet elke klacht na een keizersnede is automatisch een gevolg van het litteken zelf. Hormonale veranderingen, slaaptekort en de fysieke belasting van het zorgen voor een baby spelen evengoed een rol. Een goede evaluatie bij de osteopaat maakt dat onderscheid.</p><figure id="figure-4tvw9y33h8mr0m9fxn"><img id="4tvw9y33h8mr0m9fxn" src="https://cdn.durable.co/blocks/12GO53n2aZEsVbvjUTGUeTDrWJDBmUyp8rl4Bvx2q62VrAVkdeos80kaOvU5Zmy1.png" alt="technologie verandering" title="technologie verandering" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/12GO53n2aZEsVbvjUTGUeTDrWJDBmUyp8rl4Bvx2q62VrAVkdeos80kaOvU5Zmy1.png" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h3>Wat kan osteopathie hier betekenen?</h3><p>Als osteopaat kijken we het volledige lichaam van de patiënt na. De focus ligt op het litteken en de onderliggende weefsellagen, de functie van bekken, lage rug en de ademhaling.&nbsp;</p><ol><li>We starten bij het litteken en de onderliggende weefsellagen. Met zachte technieken gaan we na of de verschillende weefsellagen — huid, onderhuids weefsel, spierfascie — nog onafhankelijk van elkaar kunnen bewegen, en waar nodig verbeteren we de mobiliteit van het litteken.<br><br></li><li>&nbsp;Daarnaast onderzoeken we de functie van het bekken en de lage rug. Na de zwangerschap en de operatie is het bekken vaak nog niet terug in zijn functionele uitgangshouding.<br><br></li><li>&nbsp;Tot slot houden we ook de ademhaling en de buikdrukregulatie in het oog. De buikspieren en het middenrif werken nauw samen en wanneer de buikspieren tijdelijk minder kunnen aanspannen, verandert vaak ook het ademhalingspatroon.</li></ol><figure id="figure-frfhlorr05mr0m9jd8"><img id="frfhlorr05mr0m9jd8" src="https://rjdavx8ozyznxeyh.public.blob.vercel-storage.com/production/websites/infinite-images/662d8bdb-3cf6-4095-82f6-4d128bf34637-XgkdDqqghhWWdCpDQnu3II1trGc0mR.png" alt="Overhead view of osteopath performing hip and pelvic mobilization on supine patient" title="Overhead view of osteopath performing hip and pelvic mobilization on supine patient" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://rjdavx8ozyznxeyh.public.blob.vercel-storage.com/production/websites/infinite-images/662d8bdb-3cf6-4095-82f6-4d128bf34637-XgkdDqqghhWWdCpDQnu3II1trGc0mR.png" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h3>Wanneer is het zinvol om langs te komen?</h3><ul><li>Het litteken voelt nog steeds doof of trekkend, ook maanden na de operatie</li><li>Een gevoel dat de buikspieren of bekkenbodemspieren verwakt zijn</li><li>Aanhoudende lage rug- of bekkenklachten na de bevalling<br><br>Twijfel je of jouw klacht hierbij past? Neem gerust contact op voor een vrijblijvend adviesgesprek.</li></ul>

Een keizersnede, niet zomaar een bevalling

a woman sitting in front of a laptop computer

<p>Je hebt al weken hoofdpijn. Paracetamol helpt maar tijdelijk. Je huisarts heeft ernstige oorzaken al uitgesloten maar de pijn blijft terugkomen. Herkenbaar? Dan is de kans reëel dat jouw hoofdpijn vanuit je nek komt. Dit noemen we cervicogene hoofdpijn en is één van de meest ondergediagnosticeerde vormen van hoofdpijn.</p><h2>Wat is juist cervicogene hoofdpijn?</h2><p>"Cervicogeen" betekent letterlijk: voortkomend uit de nek (cervix = nek, genese = oorsprong). Er kan een probleem of disfunctie zijn in de nekwervels, spieren, ligamenten of zenuwen. Deze zorgen ervoor dat je de pijn voelt in het hoofd. Hoe dit juist werkt leggen we hieronder even kort uit.&nbsp;</p><p>Cervicogene hoofdpijn is erkend door de International Headache Society (IHS) als een aparte categorie van hoofdpijn. Naar schatting heeft 15 tot 20% van alle mensen met chronische hoofdpijn last van deze vorm. Bij vrouwen komt het vier keer vaker voor dan bij mannen.</p><figure id="figure-rdtn2plb6mpgnmawi"><img id="rdtn2plb6mpgnmawi" src="https://cdn.durable.co/blocks/26dbd2L3DlpF4fdgu6Mk2NBcn84B0IHZhNGcOYLbB0HyXkz3RumpnFart62hhwSK.jpg" alt="blogger typing" title="blogger typing" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/26dbd2L3DlpF4fdgu6Mk2NBcn84B0IHZhNGcOYLbB0HyXkz3RumpnFart62hhwSK.jpg" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Hoe werkt het juist?</h2><p>Dit klinkt misschien vreemd: hoe kan nekpijn als hoofdpijn aanvoelen? Dat heeft alles te maken met de manier waarop jouw zenuwstelsel is opgebouwd. De bovenste drie nekwervels (C1, C2 en C3) zijn via een gemeenschappelijk zenuwknooppunt in de hersenstam verbonden met de aangezichtszenuw (nervus trigeminus). Prikkels vanuit de nek worden daardoor door de hersenen "vertaald" als pijn in het achterhoofd, de slapen, het voorhoofd — of zelfs achter het oog.</p><p>In de meeste gevallen speelt het gewricht tussen de tweede en derde nekwervel (C2–C3) de hoofdrol: onderzoek wijst uit dat dit gewricht bij zo'n 70% van de mensen met cervicogene hoofdpijn de pijnbron is. Maar ook andere structuren in de bovenste nek kunnen betrokken zijn: de kleine facetgewrichten, de spieren aan de achterkant van de schedel (suboccipitale spieren), nekligamenten of de schijven tussen de wervels.</p><p>Bijzonder interessant vanuit osteopathisch oogpunt is de zogeheten myodurale brug: een verbinding van bindweefsel (fascie) tussen de diepe nekspieren en het vlies rond het ruggenmerg (de dura mater). Wanneer er spanning of bewegingsbeperking zit in de suboccipitale spieren, kan dit via de myodurale bruggen direct mechanische druk op de dura uitoefenen en zo bijdragen aan hoofdpijn. Dit is precies waarom zachte technieken op de achterkant van de schedel zo'n positief effect kunnen hebben.</p><h2>Hoe krijg ik het?&nbsp;</h2><p>Cervicogene hoofdpijn ontstaat zelden zomaar. Veelvoorkomende oorzaken en uitlokkende factoren zijn:</p><ul><li>Langdurig beeldschermwerk met een naar voren gehouden hoofd</li><li>Whiplash of een (oud) trauma van de nek</li><li>Slijtage van de cervicale gewrichten (artrose, spondylose)</li><li>Chronische spierspanning door stress of een zittend beroep</li><li>Slaaphouding (op de buik slapen, hoog kussen)</li><li>Herhaalde eenzijdige belasting (sport, beroep)</li></ul><h2>Wat zijn de symptomen?&nbsp;</h2><p>Cervicogene hoofdpijn heeft een aantal typische kenmerken waardoor het te onderscheiden is van andere soorten hoofdpijn. Vink eens na hoeveel van onderstaande punten op jou van toepassing zijn:</p><ul><li>De pijn begint meestal aan dezelfde kant</li><li>De pijn start in de nek of het achterhoofd en trekt door naar voren</li><li>Draaien of buigen van je hoofd maakt de hoofdpijn erger</li><li>Lang in dezelfde houding zitten (bureau, auto, gsm) triggert de pijn</li><li>Je hebt ook nekstijfheid of pijn bij het aanraken van de nek</li><li>Pijnstillers helpen nauwelijks of werken slechts tijdelijk</li><li>Soms ook lichte duizeligheid, oorsuizen of druk achter het oog<br><br>Herken je drie of meer van deze punten? Dan loont het zeker om met een osteopaat te praten. Cervicogene hoofdpijn lijkt soms sterk op migraine of spanningshoofdpijn, maar de aanpak is fundamenteel anders. Een correcte diagnose is dan ook de eerste en belangrijkste stap.</li></ul><figure id="figure-bo90kjlsumpgnmctu"><img id="bo90kjlsumpgnmctu" src="https://images.unsplash.com/photo-1757066033634-bbbf874ce525?crop=entropy&amp;cs=tinysrgb&amp;fit=max&amp;fm=jpg&amp;ixid=M3wyNjI5NjF8MHwxfHNlYXJjaHw3MHx8bmVjayUyMG9zdGVvcGF0aHxlbnwwfHx8fDE3Nzk0NDE0OTV8MA&amp;ixlib=rb-4.1.0&amp;q=80&amp;w=1080" alt="Woman receiving a head massage on a pillow" title="Woman receiving a head massage on a pillow" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://images.unsplash.com/photo-1757066033634-bbbf874ce525?crop=entropy&amp;cs=tinysrgb&amp;fit=max&amp;fm=jpg&amp;ixid=M3wyNjI5NjF8MHwxfHNlYXJjaHw3MHx8bmVjayUyMG9zdGVvcGF0aHxlbnwwfHx8fDE3Nzk0NDE0OTV8MA&amp;ixlib=rb-4.1.0&amp;q=80&amp;w=1080" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Wat doet de osteopaat?</h2><p>De osteopaat kijkt niet alleen naar de plek van de pijn, maar naar het hele lichaam: jouw houding, beweegpatronen, belastingsfactoren en het samenspel tussen de verschillende structuren in nek, schouders, thorax en schedel. Zo wordt gezocht naar de werkelijke oorzaak van jouw klacht en niet enkel het symptoom. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat een combinatie van manuele technieken en gerichte oefeningen het beste resultaat geeft bij cervicogene hoofdpijn. Enkele technieken die de osteopaat kan toepassen zijn:</p><ul><li><strong>Gewrichtsmobilisatie:</strong> Dit herstelt de beweeglijkheid, vermindert gewrichtsstijfheid en verlicht de druk op de omliggende zenuwstructuren</li><li><strong>Suboccipitale release: </strong>Een zachte techniek waarbij de osteopaat met de vingers de diepe spieren aan de basis van de schedel ontspant</li><li><strong>Manipulatie:</strong> Een snelle, precieze beweging op een specifiek nekgewricht — het bekende "krakende" geluid. Dit kan effectief zijn voor snelle pijnverlichting</li><li><strong>Craniocervicale technieken:</strong> Zachte technieken gericht op de overgang tussen schedel en nek (atlantooccipitaal gewricht) en de craniale structuren</li><li><strong>Myofasciale release:</strong> Zachte, aanhoudende druk op bindweefselstructuren in de nek, schouders en schedelbasis</li><li><strong>Oefeningen voor de diepe nekspieren:</strong> Je leert gerichte oefeningen voor de diepe stabiliserende spieren van de nek (m. longus colli en m. longus capitis)</li></ul><figure id="figure-l7tolhimjompgnmffm"><img id="l7tolhimjompgnmffm" src="https://images.unsplash.com/photo-1580893211123-627e0262be3a?crop=entropy&amp;cs=tinysrgb&amp;fit=max&amp;fm=jpg&amp;ixid=M3wyNjI5NjF8MHwxfHNlYXJjaHwxfHx0aHVtcCUyMHVwfGVufDB8fHx8MTc3OTQ0MTE4N3ww&amp;ixlib=rb-4.1.0&amp;q=80&amp;w=1080" alt="persons right hand doing thumbs up" title="persons right hand doing thumbs up" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://images.unsplash.com/photo-1580893211123-627e0262be3a?crop=entropy&amp;cs=tinysrgb&amp;fit=max&amp;fm=jpg&amp;ixid=M3wyNjI5NjF8MHwxfHNlYXJjaHwxfHx0aHVtcCUyMHVwfGVufDB8fHx8MTc3OTQ0MTE4N3ww&amp;ixlib=rb-4.1.0&amp;q=80&amp;w=1080" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Samengevat: wat kun je verwachten?</h2><p>Cervicogene hoofdpijn is vervelend, maar in de meeste gevallen goed te behandelen. Wanneer de nek als oorsprong herkend en correct aangepakt wordt, kunnen veel mensen hun hoofdpijnfrequentie en -intensiteit significant zien dalen zonder afhankelijkheid van pijnstillers.</p><p>De osteopaat behandelt niet enkel de pijn, maar zoekt naar de reden waarom jouw nek die pijn veroorzaakt. Door de onderliggende disfunctie te corrigeren én je handvatten mee te geven voor thuis, werken we samen aan een duurzame oplossing.</p><p>Heb je vragen, of wil je weten of jouw hoofdpijn mogelijk cervicogeen is? Maak gerust een afspraak. Een eerste gesprek en onderzoek brengen al veel duidelijkheid.</p>

Komt jouw hoofdpijn vanuit je nek?

<h2>Wat is een Frozen Shoulder?</h2><p>Een frozen shoulder, medisch ook wel <strong>adhesieve capsulitis</strong>, is een aandoening waarbij het gewrichtskapsel van de schouder systematisch verdikt, verkleeft en samentrekt. Het gevolg: pijn in combinatie met progressief bewegingsverlies in meerdere richtingen — met name exorotatie, abductie en endorotatie. Niet te verwarren met een rotatorcuff-letsel of impingement, waarbij de beperking van beweging eerder mechanisch en niet-capsulair is.&nbsp;</p><figure id="figure-o7ayg9abgrmol2feyt"><img id="o7ayg9abgrmol2feyt" src="https://cdn.durable.co/blocks/369t6aZdVE9iwfWRkQHP8czB2QsMjL7pf2Fn6WqD6Aq0EZIxl3YX1o4stup2P1gU.jpg" alt="frozen shoulder" title="frozen shoulder" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/369t6aZdVE9iwfWRkQHP8czB2QsMjL7pf2Fn6WqD6Aq0EZIxl3YX1o4stup2P1gU.jpg" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Hoe ontstaat het juist?&nbsp;</h2><p>Elke schouder heeft een gewrichtskapsel: een soepele, elastische zak van bindweefsel die het gewricht omhult. Normaal is dat kapsel slap en ruim genoeg om alle bewegingen toe te laten. Bij een frozen shoulder raakt dat kapsel dus&nbsp; ontstoken, dikker en stijver en op den duur trekt het samen. Het is alsof de zak rond je schouder langzaam krimpt.</p><p>Vaak is er geen duidelijke aanleiding. Dat noemen we idiopathisch, een moeilijk woord voor: we weten niet precies waarom het begonnen is. Dat kan frustrerend zijn, maar het is ook gerustststellend: het is niets wat jij fout hebt gedaan. Als er wel een aanleiding is, gaat het vaak om post traumatische gebeurtenis zoals een operatie, een val, andere schouderklacht of langdurige stress. Maar zelfs dan is het niet altijd duidelijk waarom het bij de ene persoon uitloopt op een frozen shoulder en bij de andere niet.</p><p>Wat we wél weten: wanneer het proces eenmaal op gang komt, verloopt het altijd op een vergelijkbare manier. Het kapsel raakt als het ware in een vicieuze cirkel van ontstekingsreactie en littekenvorming.&nbsp;</p><h2>Het verloop: 3 fases&nbsp;</h2><p>De symptomen van een frozen shoulder ontwikkelen zich in drie fasen:</p><ol><li><strong>Bevriezingsfase:</strong> <br>Deze fase kenmert zich door de toenemende pijn, die ook zowel in rust als in de nacht kan plaatsvinden. De afname in mobiliteit is al aanwezig maar nog in beperkte mate. De ontsteking domineert. Duur van fase: 2 - 9 maanden.&nbsp;<br><br></li><li><strong>Bevroren fase:</strong>&nbsp;<br>In deze fase neemt de pijn af, de stijfheid neemt echter toe. De verklevingen van het schouderkapsel domineren deze fase waardoor de beperking in beweeglijkheid nu uitgesproken is. Eenvoudige handelingen zoals je haar kammen of je&nbsp; jas aantrekken worden lastig. Duur van fase: 4 - 12 maanden.<br><br></li><li><strong>Ontdooifase: <br></strong>De schouder herstelt van zijn beperkingen. De pijn is al langere tijd draagbaar en de schouder wordt terug soepel. Duur van fase: gemiddeld 6 maanden.</li></ol><figure id="figure-g0o5fc24amol2fiio"><img id="g0o5fc24amol2fiio" src="https://cdn.durable.co/blocks/20uGU6o6iCxT7y83JiAppCTYKXisvPRh8GgFEWWtM7pHgV6PCiVcKW7PLVbfufjY.jpg" alt="a man and a woman standing next to each other" title="a man and a woman standing next to each other" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/20uGU6o6iCxT7y83JiAppCTYKXisvPRh8GgFEWWtM7pHgV6PCiVcKW7PLVbfufjY.jpg" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Wie loopt er meer risico?&nbsp;</h2><p>Frozen shoulder kan iedereen treffen, maar bij sommige mensen is de kans net iets groter. Heb je geen van deze risicofactoren? Dan kun je nog steeds een frozen shoulder ontwikkelen. Omgekeerd geldt ook: aanwezigheid van een risicofactor betekent niet dat het zéker zal gebeuren. Maar bewustzijn helpt. Hoe vroeger een frozen shoulder herkend wordt, hoe sneller en effectiever de behandeling kan starten.</p><ul><li><strong>Vrouwen tussen 40 en 60 jaar: </strong>De exacte reden is niet volledig duidelijk. Hormonale schommelingen rondom de menopauze spelen hierin een rol.&nbsp;</li><li><strong>Schildklierproblematiek: </strong>Zowel een trage als een overactieve schildklier worden vaker gezien bij mensen met een frozen shoulder. Je hormonen hebben hier alweer dus een belangrijke rol.</li><li><strong>Diabetes: </strong>Mensen met diabetes hebben tot twee keer meer kans op een frozen shoulder. De reden hiervoor is dat een verhoogde bloedsuiker op termijn de kwaliteit van bindweefsel aantast waardoor het gewrichtskapsel gevoeliger is voor littekenvorming en verkleving.</li><li><strong>Hart- en vaatziekten: </strong>Er is een verband met hart- en vaataandoeningen, bijvoorbeeld een doorgemaakte hersenbloeding. De precieze link is nog niet volledig verklaard, maar het wijst opnieuw op het systemische karakter van de aandoening.</li><li><strong>Andere risicofactoren zoals trauma's, de ziekte van Dupuytren, ...</strong></li></ul><figure id="figure-j7sksik1udmol2flmz"><img id="j7sksik1udmol2flmz" src="https://images.unsplash.com/photo-1706353399656-210cca727a33?crop=entropy&amp;cs=tinysrgb&amp;fit=max&amp;fm=jpg&amp;ixid=M3wyNjI5NjF8MHwxfHNlYXJjaHwzMnx8bWFudWFsJTIwdGhlcmFweXxlbnwwfHx8fDE3Nzc1MzE3MTR8MA&amp;ixlib=rb-4.1.0&amp;q=80&amp;w=1080" alt="a woman getting a back massage from a man" title="a woman getting a back massage from a man" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://images.unsplash.com/photo-1706353399656-210cca727a33?crop=entropy&amp;cs=tinysrgb&amp;fit=max&amp;fm=jpg&amp;ixid=M3wyNjI5NjF8MHwxfHNlYXJjaHwzMnx8bWFudWFsJTIwdGhlcmFweXxlbnwwfHx8fDE3Nzc1MzE3MTR8MA&amp;ixlib=rb-4.1.0&amp;q=80&amp;w=1080" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Behandeling&nbsp;</h2><p>Patiënten educatie is onderschat maar essentieel: weten dat frozen shoulder een lang maar vaak goed herstellend proces is, verlaagt de catastroferende gedachten die de pijnbeleving versterken. Aan de andere kant: de verwachting dat het "vanzelf overgaat" mag niet leiden tot passiviteit — actieve begeleiding verkort de herstelduur aantoonbaar.</p><p>Er bestaat geen one-size-fits-all aanpak. De behandeling moet worden afgestemd op de fase waarin de patiënt zich bevindt. Een samenwerking tussen verschillende zorgverleners is het meest aangewezen. Goede samenwerking tussen alle zorgverleners en weten in welke fase je zit, maakt het verschil tussen aanmodderen en echt vooruitgaan.</p><p>In de pijnfase is agressief mobiliseren contraproductief. Het prikkelt de ontsteking en verergert de klachten. In deze fase spelen de osteopaat en de schouderspecialist een belangrijke rol. De osteopaat werkt zacht en gericht op het verminderen van spanning rondom de schouder, nek en borstkas zonder het gewricht te forceren. De schouderspecialist kan een ontstekingsremmende injectie overwegen om de pijn te verlichten en zo de weg vrij te maken voor verdere behandeling.</p><p>Wanneer de pijn afneemt en stijfheid op de voorgrond komt, is het moment aangebroken om intensiever te gaan bewegen. In deze fasen staat de kinesitherapeut centraal. Via gegradueerde mobilisatietechnieken wordt het gewrichtskapsel stap voor stap soepeler gemaakt. Aangevuld met gerichte oefeningen voor kracht en stabiliteit kan de schouder opnieuw op naar een volwaardige functie gaan. Het tempo wordt afgestemd op jouw herstel — te snel gaan kan de ontsteking terug aanwakkeren.</p>

Ik heb een Frozen Shoulder, wat nu?

<p>Heb je last van pijn bij het kauwen, een knappend geluid in je kaak, hoofdpijn die maar niet weggaat of een stijf gevoel bij het openen van je mond? Dan ben je zeker niet alleen. Kaakgewrichtsproblemen — ook wel TMJ-klachten of CMD (craniomandibulaire dysfunctie) genoemd — zijn verrassend vaak voorkomend, maar worden lang niet altijd herkend als de eigenlijke oorzaak van je klachten. In deze blog leggen we uit wat het TMJ-gewricht precies is, welke klachten ermee samenhangen, hoe ze ontstaan — én welke rol de osteopaat kan spelen in jouw herstel.</p><h2>Wat is het TMJ-gewricht?</h2><p style="">TMJ staat voor Temporo Mandibular Joint, of in het Nederlands: het kaak gewricht. Je hebt er twee: één aan elke kant van je gezicht, net voor je oor. Dit gewricht verbindt je onderkaak (mandibula) met het slaapbeen van je schedel (os temporale). Het bijzondere aan het TMJ is dat het twee gewrichten zijn die altijd sámen bewegen — als één systeem. Bovendien bevat het gewricht een klein kraakbeenschijfje (discus articularis) dat zorgt voor een soepele beweging bij het openen en sluiten van je mond, kauwen en spreken.</p><figure id="figure-ulv0a4rnfamn78nvfx"><img id="ulv0a4rnfamn78nvfx" src="https://cdn.durable.co/getty/32ZSFeXIX99QeOPN5oZrwg1YiXbsLcfpvm6wkd2CEMgDy4kO6W2Lm8QVNXosfxKm.jpeg" alt="TMJ: The temporomandibular joints dislocation. 3D illustration." title="TMJ: The temporomandibular joints dislocation. 3D illustration." class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionX="null" data-positionY="null" data-fullWidth="false"/></figure><h2>Wat zijn TMJ-klachten?</h2><p>TMJ-klachten omvatten een breed spectrum aan problemen die samenhangen met het kaakgewricht, de kaakspieren en de omliggende structuren. De klachten kunnen zowel plaatselijk als elders in het lichaam worden gevoeld. Veelvoorkomende klachten zijn: </p><ul><li>Pijn of drukgevoeligheid in de kaak, vlak voor het oor</li><li>Klikken, kraken of knarsen bij het openen of sluiten van de mond</li><li>Beperkte mondopening of een gevoel dat de kaak 'vastzit'</li><li>Pijn bij kauwen, gapen of lang praten</li><li>Oorpijn of oorsuizen (Tinnitus )</li><li>Hoofdpijn, met name aan de zijkant van het hoofd</li><li>Pijn in de nek, schouders of zelfs de rug</li><li>Duizeligheid of evenwichtsproblemen</li><li>Vermoeidheid van de kaakspieren, vooral 's ochtends na het slapen</li></ul><h2>Hoe ontstaan TMJ-problemen?</h2><p>TMJ-klachten hebben zelden één enkele oorzaak. Meestal is er sprake van een samenspel van verschillende factoren:</p><ul><li><strong>Spierspanning en stresspatronen:</strong> Stress is een van de meest voorkomende oorzaken. Veel mensen klemmen onbewust hun kaken op elkaar — overdag bij concentratie, 's nachts tijdens het slapen (bruxisme of tandenknarsen). Dit leidt tot overbelasting van de kaakspieren en gewrichtsproblemen.</li><li><strong>Houding en nekspanning:</strong> Een voorwaartse hoofdhouding (bijvoorbeeld door langdurig schermgebruik) vergroot de druk op het kaakgewricht aanzienlijk. De kaakspieren, nekspieren en schedelspieren zijn nauw met elkaar verbonden — spanning op één plek werkt door in het geheel.</li><li><strong>Gebitsafwijkingen of tandheelkundige ingrepen:</strong> Een verkeerde beet, ontbrekende kiezen, een slecht zittende prothese of een langdurige tandheelkundige behandeling waarbij de mond lang open moest staan, kunnen het gewricht belasten.</li><li><strong>Trauma:</strong> Een klap op het hoofd of de kaak, een zweepslag (whiplash) of zelfs een val kan de kwetsbare structuren rondom het kaakgewricht beschadigen of verstoren.</li><li><strong>Systemische factoren:</strong> Aandoeningen zoals artrose, reumatoïde artritis of hypermobiliteit kunnen ook het kaakgewricht aantasten.</li></ul><figure id="figure-i2vuw7iksmn78ny1c"><img id="i2vuw7iksmn78ny1c" src="https://images.unsplash.com/photo-1516534775068-ba3e7458af70?crop=entropy&amp;cs=tinysrgb&amp;fit=max&amp;fm=jpg&amp;ixid=M3wyNjI5NjF8MHwxfHNlYXJjaHw2fHxzdHJlc3N8ZW58MHx8fHwxNzc0NTE3Nzk1fDA&amp;ixlib=rb-4.1.0&amp;q=80&amp;w=1080" alt="woman biting pencil while sitting on chair in front of computer during daytime" title="woman biting pencil while sitting on chair in front of computer during daytime" class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://images.unsplash.com/photo-1516534775068-ba3e7458af70?crop=entropy&amp;cs=tinysrgb&amp;fit=max&amp;fm=jpg&amp;ixid=M3wyNjI5NjF8MHwxfHNlYXJjaHw2fHxzdHJlc3N8ZW58MHx8fHwxNzc0NTE3Nzk1fDA&amp;ixlib=rb-4.1.0&amp;q=80&amp;w=1080" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>De rol van de osteopaat&nbsp;</h2><p>Zoals al eerder vermeld, bekijkt de osteopaat het lichaam van zijn patiënt als één geheel. Er wordt niet enkel alleen gekeken naar de pijnplek, maar men onderzoekt hoe verschillende delen van het lichaam met elkaar in verbinding staan — en hoe verstoringen op één plek klachten kunnen veroorzaken op een andere. Zo staat het kaakgewricht staat niet enkel op zichzelf. Het hangt nauw samen met:</p><ul><li>De schedel en de schedelbeenderen (craniaal systeem)</li><li>De nekwervels en de bovenste wervelkolom</li><li>Het tongbeen (os hyoideum) en de keelspieren</li><li>De schoudergordel en het middenrif</li><li>Het zenuwstelsel en de stressreactie van het lichaam</li></ul><p>Een osteopaat onderzoekt al deze verbindingen en zoekt naar de bron van de verstoring — ook als die niet in de kaak zelf zit. Een osteopaat werkt bij TMJ problemen regelmatig ook samen met andere zorgverleners, zoals een tandarts of kaakspecialist (MKA arts), een fysiotherapeut of een psycholoog wanneer stress en spanning een grote rol spelen. Goede zorg voor TMJ-klachten is vaak teamwork.</p><figure id="figure-mwmvtnr8hbmn78o08f"><img id="mwmvtnr8hbmn78o08f" src="https://cdn.durable.co/getty/34x1zJA6tO4PIleGeixCEKvPJaEHl70PzPWJT0x7ckRt6etSQojgsqrSqegCPGoo.jpeg" alt="Patient undergoing craniosacral biodynamic therapy. Osteopathy manipulation.," title="Patient undergoing craniosacral biodynamic therapy. Osteopathy manipulation.," class="object-cover bg-gray-100 " style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="16:9" data-caption="" data-positionx="null" data-positiony="null" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/getty/34x1zJA6tO4PIleGeixCEKvPJaEHl70PzPWJT0x7ckRt6etSQojgsqrSqegCPGoo.jpeg" data-mce-style="aspect-ratio: 16/9; object-position: center center;"></figure><h2>Wat kan je zelf doen?</h2><p>Naast professionele behandeling zijn er dingen die je zelf kunt doen om je klachten te verlichten:</p><ul><li><strong>Vermijd overmatig kauwen </strong>zoals kauwgom, taaie voeding of grote happen</li><li><strong>Vermijd andere parafuncties</strong> zoals nagelbijten, lipbijten, wangzuigen, ...</li><li><strong>Let op je algemene houding</strong> bij bureau werk&nbsp;</li><li><strong>Let op je kaakhouding overdag.</strong>&nbsp;Je tanden horen licht uit elkaar te staan in rust, lippen gesloten. De neutrale tongpositie is als je de letter 'N' wil uitspreken</li><li><strong>Verminder stress </strong>door ademhalingsoefeningen, mindfulness of andere ...</li><li><strong>Vermijd buikslapen. </strong>Dit vergroot de druk op de nek en kaak<br></li></ul><h2>Tot slot&nbsp;</h2><p>Kaakproblemen zijn vervelend en kunnen een grote impact hebben op je dagelijkse leven. Gelukkig zijn deze klachten vaak goed te behandelen — zeker als de onderliggende oorzaak goed in kaart wordt gebracht. Osteopathie biedt een holistische benadering waarbij niet alleen de kaak, maar het hele lichaam in balans wordt gebracht. Heb je vragen of wil je een afspraak maken? Neem gerust contact op. We helpen je graag verder.</p>

Blogs voor patiënten

Tenniselleboog - Waarom rust alleen niet volstaat

Kraken bij osteopathie - wat gebeurt er nu juist?

Een keizersnede, niet zomaar een bevalling

Komt jouw hoofdpijn vanuit je nek?

Ik heb een Frozen Shoulder, wat nu?

Kaakproblemen: Hoe osteopathie kan helpen